Het wordt karig. Kleed je warm aan, want de verwarming gaat uit.

Je krijgt niks te drinken en je wordt niet thuisgebracht.

Samen maken Anna Schoen, Joep Hendrikx en Jos Nargy een voorstelling vol poëzie, persoonlijke verhalen, scheldkanonnades, nachtelijke telefoongesprekken en absurde fantasiewerelden.

Jan Arends (1925–1974) was een van de meest compromisloze stemmen uit de Nederlandse literatuur. Zijn gedichten zijn sober, direct en pijnlijk eerlijk. Hij schreef over eenzaamheid, psychisch lijden en het gevoel nergens bij te horen, niet van een afstand, maar van binnenuit. Zijn werk geeft een stem aan wie ongezien blijft: de gekwetsten, de eenzamen, de maatschappelijk onhandigen.

Arends was geen makkelijke man. Hij kon scherp, onvoorspelbaar en moeilijk zijn. Tegelijkertijd schuilde achter zijn woede en onvermogen een diep gekwetst en kwetsbaar mens. Twee dagen voordat zijn bundel Lunchpauzegedichten verscheen, maakte hij een einde aan zijn leven.

Met poëzie, verhalen en theatrale uitbarstingen duiken Anna, Joep en Jos in zijn werk en zijn wereld. Toen Arends ooit een algemene ledenvergadering van uitgeverij De Bezige Bij verstoorde en niemand hem tot rust kreeg, vroeg zijn redacteur of hij naast hem wilde komen zitten en zijn hand wilde vasthouden. Arends ging zitten, hield zijn hand vast en werd rustig.

Arends is een zoektocht naar hoeveel ruimte we kunnen maken voor de ander, ook als die lastig, onaangepast of moeilijk is. Want als je iemand ontmoet die niet past, durf je dan diens hand vast te houden?

CREDITS
Regie: Jessie l’Herminez
Tekst: Anne Hazeleger
Concept, tekst en spel: Jos Nargy, Joep Hendrikx en Anna Schoen
Muziek: Amber Docters van Leeuwen
Naar teksten van Jan Arends

► Theatergroep ECHO
Theatergroep ECHO is een punk-poëtisch gezelschap uit Arnhem dat rauw, absurdistisch en activistisch theater maakt. Hun voorstellingen zoeken de randen op van wat comfortabel is en bevragen hoe mensen zich verhouden tot een wereld die steeds meer vraagt om controle en maakbaarheid. Met vervreemding, humor en poëzie proberen zij vaste denkbeelden open te breken en het empathisch vermogen van het publiek aan te spreken.

► De Poezieboys
De Poezieboys (Jos Nargy en Joep Hendrikx) maken energieke en ontregelende poëzievoorstellingen waarin literatuur, performance en muziek samenkomen. Geïnspireerd door de legendarische poëzieavond van Simon Vinkenoog in Carré in 1966 vragen zij zich af waarom poëzie vandaag de dag zo zelden nog een dampende zaal veroorzaakt. Met hun voorstellingen en de Poeziebar brengen ze beginnende en gevestigde dichters samen in een levendige, ongedwongen setting.

► Deze voorstelling staat in de theateropstelling in de Muzenzaal van Musis 
Het Stadstheater wordt verbouwd. In de tussentijd kun jij blijven genieten van goed theateraanbod. Het merendeel van onze programmering blijven wij aanbieden zoals je gewend bent. Dit doen we op andere locaties, voornamelijk in Musis, waar de twee zalen afwisselend omgebouwd worden tot volwaardige theaterzalen. In de Muzenzaal bouwen wij drie keer per seizoen een tijdelijke tribune, zodat er een vlakkevloerzaal ontstaat, zoals de kleine zaal van het Stadstheater. Deze theaterperiodes duren ongeveer drie weken.