Badke(remix) is een herwerking van de dansvoorstelling met 10 Palestijnse dansers die tussen 2013 en 2016 wereldwijd toerde, gemaakt door Koen Augustijnen, Rosalba Torres en Hildegard De Vuyst. De heruitgave van Badke komt nu artistiek in Palestijnse handen, met name van Amir Sabra en Ata Khatab, en wordt Badke(remix).

De titel is een bewuste omkering van dabke, de naam van de Palestijnse volksdans en vertrekpunt van de voorstelling. Met achtergronden in de traditionele dabke, hedendaagse dans, hiphop, capoeira of circus brengen de Palestijnse performers een eigentijdse versie van deze dans die traditioneel voorbehouden is voor (huwelijks)feesten. 

In Badke(remix) is voluit gekozen voor een eigentijdse versie van de volkse, niet-academische variant, een explosie van vreugde, een zeer vitale fysieke expressie die spreekt van verbondenheid, een bevestiging van ergens thuishoren. Dit soort collectieve lichamelijkheid kom je nauwelijks tegen in de hedendaagse dans met zijn nadruk op individualiteit en reflectie. In het hart van de ‘sociale’ dabke zit iets unieks dat de Palestijnse dansers met fierheid aan de rest van de wereld kunnen laten zien.

Maar Badke(remix) is geen zoektocht naar een verloren gewaande authenticiteit. Daarom integreren de makers ook naast traditionele dabke, hedendaagse dans of hiphop. Badke(remix) wordt zo een vitale vorm van collectief ‘ergens-thuishoren’ in een geglobaliseerde context, die tegelijk ook het verlangen uitdrukt om deel uit te maken van de wereld daarbuiten. Hoeveel hedendaagse informatie kan de dabke verdragen? Kan je aan deze bijna heilig verklaarde volksdans een andere draai geven? Hoe flexibel is de traditie? En hoe kan je de volksdans bevragen zonder het volk weg te jagen? Dat zijn vragen die zich opdoemen.

Bovendien wordt onder de bezetting de samenhorigheid vaak dwangmatig terwijl onderlinge spanningen onderhuids woekeren; de sociale controle is vaak fnuikend voor individuele aspiraties; het beroep van danser krijgt nauwelijks waardering en wordt soms zelfs neergezet als minderwaardig. En dan hebben we het nog niet gehad over het geweld dat tot de orde van de dag behoort. Doorheen het feestelijk oppervlak van Badke(remix) dringt die andere werkelijkheid door, als koude windstoten door de kieren van een slecht geïsoleerde woning. Maar aan het eind overheerst toch de gedachte: we gaan ons niet laten doen, door niemand. We dansen tot we erbij neervallen.

CREDITS
Choreografie: Amir Sabra en Ata Khatab
dansers & creatie: Abdallah Damra, Bresa Ayub, Dima Zahran, Hamza Damra, Marah Haj, Mohammed Al Tayeh, Rebecca Kaoud, Rima Baransi, Samer Raya, Shahd Jabarin, Jassi Murad (understudy)

► laGeste
laGeste is een internationale maakplek in Gent die focust op het lichaam, dans en inclusieve lichamelijkheid in de vorm van producties, residenties en ateliers. Ze werken met verschillende makers rond de creatie van grootschalige projecten en investeren in de ontwikkeling van jonge & ambitieuze makers. Hun praktijk omschrijven ze als radicaal inclusief: intergenerationeel, intercultureel en met specifieke aandacht voor mensen met een beperking zonder onderscheid.

► Stereo48
Stereo48 is een Palestijnse dansgroep die is opgericht door vier breakdancers uit de stad Nablus. De leden streven ernaar om dans te introduceren in de Palestijnse samenleving, als een artistieke vorm die zich kan verhouden tot sociale en individuele vraagstukken, door het samen te voegen met de traditionele dans dabke.

► Deze voorstelling staat in de theateropstelling in de Parkzaal van Musis    
Het Stadstheater wordt verbouwd. In de tussentijd kun jij blijven genieten van goed theateraanbod. Het merendeel van onze programmering blijven wij aanbieden zoals je gewend bent. Dit doen we op andere locaties, voornamelijk in Musis, waar de twee zalen afwisselend omgebouwd worden tot volwaardige theaterzalen. In de Parkzaal staat een tijdelijke tribune, zodat er een theaterzaal ontstaat met goede zichtlijnen voor onder andere dans en toneel. De plaatsen op tribune zijn niet via de lift bereikbaar.